Sachmet

Jakiś czas temu pisałem o tym jak kościół katolicki blokował przez lata rozwój medycyny.  Ukazał się właśnie w archiwum Polityki artykuł o medycynie egipskiej z czasów faraonów – a więc długo przedtem zanim chrześcijanie wypromowali swoją religię. Religia egipska była oczywiście politeistyczna (zresztą tak jakby chrześcijańska nie była = trójca święta składająca się z trzech osób + zastępy matek Jezusa (np. z Częstochowy albo z Lourdes)  + plus na pęczki produkowani święci do których kościół zaleca modlitwę), to właśnie kapłani byli w Egipcie odpowiedzialni za rozwój medycyny.

Chorymi w Egipcie opiekowała się bogini Sachmet. Kapłani Sachmet tworzyli specjalne zrzeszenie uzdrowicieli, którzy za pomocą magii walczyli z chorobami (tak jak teraz, tylko teraz to się nazywa modlitwa i jest zapewne równie skuteczne). Po za magią kapłani (czyli tacy ówcześni księża) opracowywali techniki leczenia oraz lekarstwa:

Nad Nilem poza zastrzykami znano wszelkie możliwe formy lekarstw – maści, syropy, płukanki do ust, krople do oczu, tabletki, zasypki, lewatywy, okłady, środki do inhalacji, czopki doodbytnicze, a nawet tampony antykoncepcyjne. Egipcjanie byli ekspertami zielarstwa. Świetnie wiedzieli, kiedy należy skoncentrować lekarstwo przez gotowanie, rozcieńczyć czy rozkruszyć, by doprowadzić do uwolnienia aktywnego składnika. I tak kolokwintę, zwaną oślim ogórkiem, a stosowaną jako środek przeczyszczający, ekstrahowano w alkoholu (winie lub piwie), gdyż jej lecznicze właściwości można było uzyskać tylko w ten sposób. Świetnie zdawano sobie sprawę, że przygotowanie niektórych leków wymaga dwóch etapów – najpierw moczenia w alkoholu, a potem w kwasie (occie lub kwaśnym mleku). Mikstury przechowywano tak jak trzeba, w odpowiedniej temperaturze, oraz konserwowano w alkoholu lub cukrze. Campbell nie znalazła żadnego leku, który byłby przygotowywany niewłaściwie. Trudno przypuszczać, że starożytni mieszkańcy Egiptu byli świadomi procesów chemicznych zachodzących w czasie preparowania leków, najprawdopodobniej precyzyjne techniki były efektem wieków doświadczeń, prowadzonych metodą prób i błędów.

Jak można przeczytać rozwój medycyny egipskiej był bardzo wysoki i zapewne przewyższał europejska średniowieczną medycynę, którą dodatkowo pognębiał kościół swoimi idiotycznymi zakazami. No cóż Egipcjanie mieli lepiej, działali przy wsparciu swoich bogów.  Zauważcie też, że Egipcjanie znali coś takiego, co do dzisiaj w kościele katolickim jest zakazane, a mianowicie – tampon antykoncepcyjny. Uppps czyżby religia egipska dopuszczała współżycie w celach przyjemności, a nie tylko prokreacyjnym!? Ci starożytni Egipcjanie muszą się jawić BXVI jako zwierzęta.

Cały artykuł jest dostępny tutaj.